
Nog één week duurt de competitie. Nog één week de column Staanplaats in de krant. Dit seizoen. Ooit. Althans, geschreven met mijn pen. Na drie jaar lijkt het mooi geweest. Dit was een eigenlijk al een bonus jaar. Normaal gesproken zeggen ze bij de krant dat het na twee jaar mooi is geweest. Dat je uitgekeken bent op Ajax. Althans, als je dagelijks gaat zoals ik. Dat dacht ik ook, maar ach, ik plakte er nog een derde jaar aan vast. Dat was voor beide partijen wel handig. En wat stijl betreft kon ik me nog wel verder ontwikkelen, beredeneerde ik. Dat klopt, nu achteraf. En het gekke was: ik vond het met uitzondering van een periode in november en december – dat zal wel met het weer te maken hebben gehad – nog elke keer leuk om naar Ajax te gaan. Het is toch een soap die zich voor je ogen afspeelt, met de voetballers als acteurs. Er ik doe er verslag van. Zo goed en zo kwaad als dat kan, zonder me als een paparazzi op te stellen. En de lezers vinden het leuk. Soms wat meer, soms wat minder. Als schrijver wil je je stempel drukken – je wil dat mensen het leuk vinden hoe je kijkt, hoe je schrijft – maar je wil ook niet teveel in de weg zitten van het verhaal.
Het is dankbaar om Staanplaats te mogen schrijven.
UPDATE: Deze week is de beslissing genomen: we stoppen er mee. Iemand anders neemt het stokje over. Een frisse blik. Een andere kijk. Een nieuwe stijl. Weer een kans voor iemand om via dagelijks 230 woorden in de de krant jezelf in de kijker te schrijven. Om zich in te vechten in de wereld van de sportjournalistiek. Het is hem of haar gegund.
Bij wijze van afscheid, alvast een kijkje in de keuken, want door de moderne techniek – mijn trouwe Nokia N95-compagnon – heb ik natuurlijk ook foto's gemaakt van hetgeen ik om me heen zag gebeuren. Niet veel, maar soms. Een kleine selectie.

Urby Emanuelson werkt aan zijn herstel na een blessure.

Boze supporters bestormden het veld, nadat ook het Ajax van Marco van Basten het kampioenschap lijkt te hebben verspeeld.

Bobby Haarms bezocht een training van Ajax en ziet hoe Maarten Stekelenburg een bal klemvast pakt.

Ook als het sneeuwt, wordt er buiten getraind en moet Staanplaats geschreven worden.

Sinds Marco van Basten trainer is van Ajax hangt er een groen doek aan de hekken, maar supporters vinden altijd wel een manier om toch naar de training te kunnen kijken.
Ik ben een freelance journalist die sinds 2004 werkzaam is in de sportjournalistiek. Ik schrijf, presenteer, treedt op in het theater, maar mijn 'claim to fame' blijft de wedstrijd die ik als jongen van achttien jaar jong in het eerste elftal van Willem II speelde. Voor de echte voetbalhistorici: ik was toen even teamgenoot van o.a. Sammi Hyppia (later aanvoerder van Liverpool FC), Earnest Stewart (ex-international USA) en John Feskens (Mister Willem II). Nu speel ik in een vriendenteam bij AFC in de tweede klasse zaterdag. Dit seizoen zou zomaar mijn laatste kunnen zijn.
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
|---|---|---|---|---|---|---|
| << < | Current | > >> | ||||
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |